Story Sessions

4 oktober, 2025

Ooit, in een ver verleden (oké, zo lang geleden was het nou ook weer niet) boekten mijn man en ik The Vespa Trip.
Een paar dagen rondrijden op een Vespa. Zon op ons gezicht, wind door ons haar en waarschijnlijk regelmatig geen idee waar we precies waren. Althans, ik vooral.

Anyways.

Daar ontmoetten we Michelle en Dave. En soms heb je dat. Je kent elkaar nog geen vijf minuten, maar het voelt meteen gezellig. We reden samen rond, dronken wat, maakten herinneringen en gingen daarna allemaal weer verder met ons eigen leven. Zoals dat meestal gaat met mensen die je onderweg ontmoet. Als iemand mij toen had verteld dat ik jaren later hun gezin zou fotograferen, had ik diegene waarschijnlijk een beetje vreemd aangekeken. En toch gebeurde precies dat.

Jaren later verscheen de naam van Michelle ineens op mijn telefoon. Ze was zwanger van Noud en wilde graag een Story Session boeken. Bij mij. Hoe bijzonder is dat? Dat iemand die je ooit tijdens een Vespa-trip hebt ontmoet, je jaren later vraagt om zo’n nieuw en kwetsbaar hoofdstuk vast te leggen.

Toen Noud eenmaal geboren was, reed ik naar het hoge noorden. Voor een ochtend bij hen thuis. Een kleine baby, twee kersverse ouders en dat fijne, rommelige leven dat zich ondertussen gewoon om ons heen afspeelde.
Geen grootse plannen.
Gewoon samen zijn.
Knuffelen. Voeden. Kijken naar dat kleine mensje dat er ineens bij was. En tussendoor maakte ik foto’s.
Foto’s van hoe het toen voelde.

En nu zijn we alweer een stukje verder.
Michelle is zwanger van hun tweede kindje. En ja hoor, daar verscheen opnieuw een berichtje op mijn telefoon.
Of ik hen weer wilde fotograferen. Gelukkiger kun je me bijna niet maken. Ik vind het zó bijzonder wanneer mensen terugkomen. Dat ik niet alleen één los moment mag vastleggen, maar een klein stukje met een gezin mee mag wandelen.

Eerst met een buik.
Daarna met Noud.
En straks met z’n vieren.

Ze wonen absoluut niet bij mij om de hoek. Niet eens een klein beetje. Toch hebben ze het er iedere keer weer voor over om deze kant op te reizen, of mij naar het noorden te laten komen. Dat ze juist míj vragen om hun herinneringen te bewaren, blijft een van de mooiste complimenten die ik kan krijgen. Misschien zijn sommige ontmoetingen onderweg toch niet zo toevallig als ze op dat moment lijken. Of misschien hadden we gewoon een hele goede Vespa-trip geboekt.

Hoe een Vespa-trip ineens een heel ander verhaal kreeg